sobota, 18.09.2021 - tydzień (N)ieparzysty
logoPolSl100 logoRE100 logoKESU

Katedra Elektroenergetyki
i Sterowania Układów

Andrzej Kamiński

Andrzej Kamiński

(1916-1995) - profesor zwyczajny. Współorganizator Wydziału Elektrycznego, kierownik Katedry Gospodarki Elektroenergetycznej. Autor pierwszego w kraju podręcznika z zakresu równowagi pracy systemu elektroenergetycznego. Współpracował w konspiracji na planem elektryfikacji Polski w obecnych granicach. Uznany w kraju i za granicą specjalista w dziedzinie energetyki. Emerytowany w 1986 r. Zmarł 20 lutego 1995 roku i został pochowany na Cmentarzu Ewangelickim w Wiśle.

Andrzej Kamiński urodził się 17 września 1916 roku w Eisleben w Niemczech.

Szkołę średnią ukończył w Katowicach, po czym rozpoczął w 1934 roku studia na Oddziale Elektrycznym Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej. Absolutorium uczelni uzyskał w roku 1939, jednak wybuch wojny uniemożliwił Mu pełne ukończenie studiów. Dyplom magistra inżyniera elektryka uzyskał w 1946 roku na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej.

Pracę zawodową inż. A. Kamiński podjął w 1940 roku w firmie Siemens w Warszawie. W latach 1942-1945 brał aktywny udział w pracach konspiracyjnego Komitetu Elektryfikacji Polski SEP, którym kierował prof. Jan Obrąpalski. Komitet ten opracował m. in. projekt elektryfikacji Polski powojennej.

Andrzej Kamiński był jednym z ostatnich wychowanków nestora elektroenergetyków polskich i jednego z założycieli Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej prof. Jana Obrąpalskiego, u którego przeszedł pierwszy etap rozwoju naukowego. Od niego też przejął nawyk ścisłego powiązania działalności naukowo-badawczej z potrzebami przemysłu. Pracę naukowo-dydaktyczną rozpoczął w roku 1946 w Katedrze Elektroenergetyki na stanowisku starszego asystenta, a następnie adiunkta. W roku 1949 obronił, jako pierwszy na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej, pracę doktorską pt. "Przyczynek do zagadnienia równowagi dynamicznej turbogeneratorów. Obliczenie przebiegów wyrównaczych o czasie trwania dłuższym niż kilka dziesiątych sekundy", której promotorem był profesor Władysław Kołek.

W 1954 roku A. Kamiński został powołany na stanowisko docenta. W roku 1961 Rada Państwa nadała Mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1976 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.

W latach 1962-1969 prof. A. Kamiński pełnił funkcję kierownika Katedry Gospodarki Elektroenergetycznej, którą zorganizował od podstaw. Po reorganizacji Wydziału Elektrycznego w roku 1971 pracował w Instytucie Elektroenergetyki i Sterowania Układów, w Zakładzie Gospodarki Elektroenergetycznej.

W latach 1946-1960 prof. A. Kamiński zajmował się problemami stabilności lokalnej i globalnej systemów elektroenergetycznych. Tę tematykę obejmuje jego praca doktorska i wydana w 1956 roku obszerna monografia pt.: "Równowaga współpracy układów elektroenergetycznych". Warto tu podkreślić, że była to pierwsza, i jak dotąd jedyna, książka wydana w języku polskim i poświęcona wyłącznie zagadnieniom równowagi lokalnej oraz globalnej systemów elektroenergetycznych. Wydanie pracy o takiej tematyce stanowiło w owych latach wybitne osiągnięcie, a o poziomie jaki reprezentowała, świadczy fakt przetłumaczenia jej na język niemiecki i wydanie, po uprzednim rozszerzeniu i uzupełnieniu, przez VEB Verlag Technik w Berlinie.

Po objęciu w 1962 roku kierownictwa Katedry Gospodarki Elektroenergetycznej prof. A. Kamiński w swoich pracach badawczych koncentruje się na metodach analiz techniczno ekonomicznych w energetyce. Aspekt ekonomiczny w rozpatrywaniu systemowych zagadnień technicznych nie był dotąd uwzględniany. Zasługą Profesora jest nie tylko opracowanie nowych metod, ale również wdrożenie ich do prac projektowych i eksploatacyjnych w energetyce. Profesor stał się w tej dziedzinie twórczym kontynuatorem prac wcześniej podjętych w środowisku gliwickim przez prof. Lucjana Nehrebeckiego i w środowisku gdańskim przez prof. Kazimierza Koneckiego.

Równolegle prof. A. Kamiński podjął badania związane z niezawodnością pracy systemu elektroenergetycznego. Jego prace z tej tematyki byty pionierskie i wysoko oceniane w środowisku elektroenergetyków. Prof. A. Kamiński był uznanym autorytetem w zakresie niezawodności systemów elektroenergetycznych i miał liczne kontakty z wybitnymi naukowcami zagranicznymi (z ZSRR, NRD, Wielkiej Brytanii, Kanady, Rumunii, Francji i RFN). Z inspiracji Profesora powstały zespóły problemowe w Instytucie Elektroenergetyki i Sterowania Układów, które zajmowały się wytwarzaniem, przesyłem i rozdziałem energii, urządzeniami elektrycznymi oraz automatyką w elektroenergetyce, a także zagadnieniami niezawodnościowymi. W ten sposób powstała gliwicka szkoła niezawodności systemów elektroenergetycznych, której prof. A.Kamiński był niekwestionowanym liderem. Z tej tematyki prof. A. Kamiński wypromował dziewięciu doktorów, w tym sześciu pracowników przemysłowych instytutów naukowo-badawczych i specjalistów z zakresu eksploatacji systemu elektroenergetycznego. Ponadto był opiekunem naukowym jednej pracy habilitacyjnej i opracował 21 recenzji prac doktorskich oraz 5 recenzji rozpraw habilitacyjnych. Jego recenzje były bardzo wnikliwe, surowe, ale i sprawiedliwe i były przyjmowane przez zainteresowanych z dużą wdzięcznością.

Prof. A. Kamiński był współinicjatorem pierwszej w kraju międzynarodowej konferencji naukowej "Ciągłość zasilania z systemów elektroenergetycznych", zorganizowanej w 1977 roku w Gliwicach przy współudziale Komitetu Elektrotechniki PAN oraz BSiPPUE "Elektroprojekt", w której wzięli udział przedstawiciele 18 ośrodków zagranicznych. Następna konferencja pod zmienioną nieco nazwą "Jakość zasilania z układów sieciowych" została zorganizowana w celu przedstawienia osiągnięć i zasług prof. A. Kamińskiego i Jego wkładu w rozwój tej dziedziny. Warto podkreślić, że prof. A. Kamiński był też współinicjatorem wprowadzenia tej tematyki do planu badań naukowych w ramach współpracy Akademii Nauk krajów środkowo i wschodnioeuropejskich. Właśnie w ramach tej współpracy ośrodkowi gliwickiemu zlecono zorganizowanie w 1986 roku kolejnego międzynarodowego seminarium nt.: "Zagadnienia metodyczne badania niezawodności wielkich systemów elektroenergetycznych".

Uzupełnieniem działalności Profesora był Jego aktywny udział w licznych komitetach, komisjach i radach naukowych. Był członkiem Komitetu Energetyki PAN oraz Komisji Energetyki Śląskiego oddziału PAN w Katowicach, przewodniczącym grupy roboczej ds. niezawodności zasilania Międzynarodowej Konferencji Energetyki Przemysłowej.

Prace własne prof. A. Kamińskiego oraz prace wykonane pod Jego kierownictwem reprezentują wysoki poziom naukowy i były powszechnie wykorzystywane w praktyce. Zespół naukowy Profesora bardzo ściśle związał się z Instytutem Energetyki oraz Centrum Informatyki w Energetyce, a on sam jako ekspert włączył się do zadań realizowanych w ramach problemu węzłowego pt.: "Zintensyfikowanie pracy systemu elektroenergetycznego przez automatyzację obiegu i przetwarzania informacji w  dyspozycji Mocy i węzłach sieci przesyłowej". Istotnym miernikiem oceny prac Profesora jest fakt cytowania Go w bardzo wielu rozprawach doktorskich i habilitacyjnych, podręcznikach, książkach, artykułach i referatach dotyczących tematyki, którą się zajmował. Wiele z Jego publikacji odnotowano w bibliografiach zagranicznych. Godna podkreślenia była intuicja Profesora w wytyczaniu kierunków prac naukowo badawczych. Z wieloletnim wyprzedzeniem przewidywał potrzeby elektroenergetyki, a przykładem były prace z zakresu równowagi systemów oraz z niezawodności zasilania odbiorów energetycznych.

W tym aspekcie można uznać Profesora za współtwórcę polskiej szkoły niezawodności wielkich systemów elektroenergetycznych. Bogata była również działalność prof. A. Kamińskiego w zakresie dydaktyki i wychowania. Wydał dwie książki i dwa skrypty. Był promotorem ponad stu prac dyplomowych, które związane były z tematyką prac naukowo-badawczych wykonywanych dla przemysłu. W działalności dydaktycznej Profesor nie tylko starał się przekazywać studentom swoją głęboką i wszechstronną wiedzę, ale również wielką uwagę przywiązywał zawsze do kształtowania ich postaw obywatelskich. Słowem, a przede wszystkim własnym przykładem, przyczyniał się do wyrabiania w nich poczucia odpowiedzialności, sumienności, pracowitości i systematyczności. Był wymagający w stosunku do siebie, a także w stosunku do studentów i młodszych pracowników naukowo-dydaktycznych. Jednocześnie był im bardzo życzliwy, służył radą i pomocą, stwarzał klimat wzajemnego zaufania.

W uznaniu osiągnięć naukowych, dydaktycznych i wychowawczych oraz zasług dla rozwoju energetyki prof. A. Kamiński otrzymał wysokie odznaczenia państwowe, m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Był wyróżniony nagrodą I stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz wieloma nagrodami Rektora Politechniki Śląskiej.

Prof. A. Kamiński cieszył się nie tylko dużym autorytetem naukowym, ale również wielkim autorytetem moralnym. W wyrażaniu swoich poglądów był otwarty i konstruktywny. Swoją cierpliwością, swoistym sposobem bycia nieraz wpływał na uspokojenie nastrojów i łagodzenie napięć. Na podkreślenie zasługuje fakt, że prof. A. Kamiński był Polakiem z wyboru, gdyż Jego matka była Niemką i po wojnie mógł on wybrać sobie obywatelstwo. Był wielkim patriotą, którego dobrem nadrzędnym było dobro ojczyzny. Był człowiekiem niezwykle skromnym.

Prof. Andrzej Kamiński zmarł 20 lutego 1995 roku. Jego pogrzeb odbył się 23 lutego 1995 roku na Cmentarzu Ewangelickim w Wiśle.